ИнстаграмОн

Хэштег #Мишима на Инстаграме

Лента самых свежих фотографий и комментариев по хештегу #Мишима.

#Мишима

Популярность хэштега #Мишима: 29 упоминаний.


Автор:
Опубликовано: 16.07.2018 в 10:08:17
Лайков: 20

#Мишима #скайвок #みしまコロッケ #

Автор:
Опубликовано: 23.06.2018 в 20:49:54
Лайков: 3

#Мишима #твелв

Автор:
Опубликовано: 14.04.2018 в 23:42:47
Лайков: 28

Mishima's book explores the westernization of Japan and the loss of the heroic type. Цей роман написав Юкіо Мишима, вона досліджує вестернізація Японії та пропажий героїчний тип. #Мишима #традиціоналізм

Автор:
Опубликовано: 29.03.2018 в 15:57:02
Лайков: 259

😢 Аниме:"Эхо террора" Anime:"Zankyou no terror" ◼ ◼ ◼ #Мишима #твелв #найн #двенадцатый #девятый #эхотеррора #zankyounoterror

Автор:
Опубликовано: 18.03.2018 в 04:23:49
Лайков: 7 Просмотров: 6

#Мишима #мост #фуджи #облака #samui #samui #санктпетербург #люблю #японию

Автор:
Опубликовано: 03.03.2018 в 09:25:18
Лайков: 2

#Мишима

Автор:
Опубликовано: 06.01.2018 в 12:56:16
Лайков: 3

Прво што забележажав е дека имаше преубава насмевка. А очите… Прекрасни темно кафени, дури и црни, како моето утринско кафе. #Мишима #инстаграмџии

Автор:
Опубликовано: 01.01.2018 в 17:22:40
Лайков: 4

Битки Битките се оние кои што мораме да ги преживееме сами. Да, може да побарате помош, би било одлично да имате некого покрај себе, но, вистината е таа. Еднинствен пријател што постојано ќе го имаме покрај себе е самиот себе. Мораме да научиме добро да се согласуваме со него, да го сакаме и најмногу од сѐ да веруваме во него. Не смееме да дозволиме да се потпираме на другите, затоа што така може само да останеме разочарани. Треба да имаме малку повеќе верба во себе, дека сме способни да го добиеме тоа што го сакаме, дека го заслужуваме тоа. За било кои работи треба да се борите. Најлесно е да бидете жртва, сите знаеме да бидеме такви, но тешко е да бидеме борци. Што ако не биде, нема да успеам, што ако ме одбијат? Но, што ако успееш? Си размислил и за таа опција? Зар толку лесно се откажуваш? Зар си толкав слабак? Некако во ова лудо време најлесно е да обвиниме некој друг, да се смалиме и да бидеме жртви… Но, тоа треба да се смени. Стани, избриши ја прашината од себе и само напред! Ќе има луѓе кои ќе те повредуваат, намерно или ненамерно. Различни луѓе ќе влегуваат во твојот живот, секој со своја посебна лекција. Одлуки, резултати, неправди, било тебе да ти се допаѓаат или не. Ќе има многу. Животот ќе ти поставува различни препреки, но ти си тој што ќе треба да ги поминеш, прескокнеш. Сѐ останува на тебе. Сѐ зависи од тебе. Не велам дека ќе биде лесно, ќе биде многу тешко, ама треба да се навикнеш на тоа. Мора малку повеќе да веруваш во себе. Да се издигнеш, да се исправиш. Мораш да го гушнеш сопственото јас. Понекогаш ќе треба да земеш и пауза, воздишка, да се исплачеш, да се изнавикаш. Нормално е. Но, гледај тоа да биде многу кратко. Не смее да те измести од патот по кој одиш… Што е тоа што те прави среќен, насмеан? Пронајди го и нека те води. Нека те води како факел, како најсилна светлина, како најубавиот мирис, како љубовта. Не мора да ја гледаш, почувствувај ја, таму некаде во тебе. Тој мал тивок глас, сопственото јас кој што ти збори, ќе ти ги даде насоките. Ти го можеш тоа! Ти вредиш! Една загубена битка не значи и загубена војна. И на крај, еден совет. Carpe diem! Со љубов, Мишима #писматаодмишима #Мишима #инстаграмџии

Автор:
Опубликовано: 29.12.2017 в 18:31:26
Лайков: 3

Повик Не го очекував твојот повик. И онака кренав раце од тебе. Зошто тогаш се јави? Сѐ измеша. Потребен ти е само со некој да правиш муабет? Колку време те познавам, јас никогаш не сум била човекот за тоа. Зошто ме натера да помислам на некои работи? Не, навистина немаше потреба да правиш одредени работи. Само ме лизна на тенок мраз, на кој јас настрадав. Спонтаните излегувања, чекањето за како сум поминала на разговор за работа, свирењето гитара, тортата за мојот роденден, клучот од твојот стан за да внимавам на твојот Мишко. Прашањата поврзани со мојата омилена книга. Па, ти дури и се потсмеваше на тоа што го читам, а сега се интересираш за тоа. Да, тоа го прават другари. Но, ја знаеше ланската ситуација, ги знаеше моите чувства за тебе. Кога последен пат се видовме, навистина мислев дека можам да бидам другарка со тебе. И вистината беше, чувствата ги немаше, сѐ беше нормално. Но, како што времето поминуваше, тие повторно се појавија. Цело време биле само заспани. Колку повеќе се трудев да ги негирам, потиснувам во себе, толку повеќе се повредував. Најмногу ја мразам онаа тајна што ми ја кажа. Навистина тежи. Со оглед на тоа дека само јас и уште еден човек ја знаеме, ја прави прилично тешка. Ме остави цел живот да знам за неа, а да не можам на никој да ја кажам. Таа случка беше почетокот на она што си денес. За тоа што секогаш носиш еден огромен оклоп околу себе, можеби и што си толку себичен за луѓето околу себе, жеден за нивната љубов. Не, не е девојка во прашање. Кога ми кажа што ти се случило, тоа беше последно на кое што помислив. Доста ми е. Ми треба нов почеток, нова приказна. Морав да го послушам мојот внатрешен повик. Вака само се вртам во еден маѓепсан круг. Тешко, болно, но барем мирно спијам. Знаејќи дека сум направила сѐ, без понатаму да се каам, дека не сум признала, кажала што сум чувствувала. Со љубов, Мишима #писматаодмишима #Мишима #инстаграмџии

Автор:
Опубликовано: 28.12.2017 в 13:02:53
Лайков: 4

Don't try so hard darling. Don't let him make you cry. Life is beautiful. Smile. #Мишима #инстаграмџии

Автор:
Опубликовано: 28.12.2017 в 00:09:49
Лайков: 4

Никогаш нема да го заборавам тој ден во Градината. Беше како мало дете. Толку искрено се радуваше. Човек од 190 cm, а во душата заробено, потиснато дете. Знам дека уживав додека те гледав, додека фотографираше и се смееше. Во негово друштво беше лесно. Толку убаво. Времето поминуваше за миг. Ја сакав и тишината. Не беше онаа непријатна тишина, напротив некако и двајцата уживавме. Немаше потреба од зборови. Но, знам дека морав да те пуштам. Секогаш потајно се надевав дека ќе допрам некако до тебе, но залудно. Никогаш не ми дозволи. Морав да те оттргнам од себе. Сама се давев во надежта, која е душман на сегашноста. Се надевав дека ќе биде утре, притоа пропуштајќи го сегашниот миг…. Силно го гушнав. Знаев дека е крај. Морав да се одалечам од него ако сакам да продолжам понатаму. Ја изгубив битката. Победија неговите духови од минатото. Знаев. Конечно си признав самата на себе… Никогаш нема да бидам таа. Ни приближно како неа. Таа вистинската. Неговата љубов. Тој никогаш не ми дозволи да бидем дел од неговиот свет. Кога полека се качував по скалите во зградата, очите ми се наполнија со солзи. Непречено течеа. Но, срцето тивко ми велеше:Крајот е само почеток на нешто ново… Со љубов, Мишима #Мишима #инстаграмџии

Автор:
Опубликовано: 28.12.2017 в 00:06:58
Лайков: 4

Крајот е само почеток Интерсно е како некои луѓе влегуваат сосем случајно во нашите животи. Се сеќавам кога се запознавме прв пат. Сончев, но студен ден. Февруари. Изгледаше како секој обичен ден. Но, не претпоставував дека оттогаш ќе се сменат многу работи, дека во мојот живот ќе влезе некој што долго ќе го памтам. Поминувајќи покрај клупата, седеше тој. Со мојата најдобра другарка. Откако ми го претстави, тој учтиво стана за да се поздрави со мене. Прво што забележажав е дека имаше преубава насмевка. А очите… Прекрасни темно кафени, дури и црни, како моето утринско кафе. Имаше нешто во него, што не ми даваше мир. Понекогаш се слушавме, се допишувавме, се гледавме, па исчезнувавме некое време, па се појавуваме. Различни луѓе доаѓаа и си одеа од мојот живот, но секогаш потајно помислував: Како е? Што прави сега? Едноставно не ми излегуваше од мојата глава. Понекогаш се среќававме на автобуската станица. Само да знаеше колку ми значеа тие неколку минути поминати заедно со него. Тоа беше мојата доза потребна за цел ден да го поминам со скриена насмевка на лицето. Колку само ми личеше на главниот јунак од мојата омилена книга. Иако тој ужасно го мразеше тој лик, не беше свесен колку е сличен на него. Неговото однесување, манири, зборење, сè ме потсетуваше на него. Но, нашата приказна не заврши ни приближно среќно како во книгата… #писматаодмишима #Мишима #инстаграмџии

Автор:
Опубликовано: 25.12.2017 в 22:47:08
Лайков: 4

Со љубов од Мишима Ми фалиш. Ми недостигаш. Многу… Како да имам една огромна дупка во моиве гради. Можам да живеам без тебе. Да. Тоа и го правам сега. Но… Сè е толку пусто. Твоето отсуство е постојано околу мене, насекаде каде што гледам. Колку би сакала да ти се јавам сега, ама не можам. Си ветив самата на себе. Морам да продолжам. Без тебе, покрај мене. Ми фали твоето друштво. Намевката. Очите. Ми фалат твоите совети. Толку се чувствувам изгубено без тебе. Ти ми беше огромна подршка. Го разбуди она што долго беше заспиено во мене. Она што го закопав пред неколку години. Веруваше во мене. Ми фалат прошетките со тебе, сладоледот во Палма, флеката од сладоледот на твојата бела маица. Точно знаеше колку ми беше потребна онаа прегратка, кога бев разочарана и скршена. Бев како мало дете кое се нурна во раширените раце кои силно ме прегрнаа. И ме држеа. Ја слушам Clair de Lune… За тебе една од најубавите песни во романтизмот, а за мене волшебната песна од мојата омилена книга. Најмногу од сè ми фали разговорот со тебе. Пред тебе можев да кажам сè, не се срамев од она што сум. Ти верував. Можев да ја разголам својата душа. Имаше време за мене. Она што е ретко денес. Да можеш некому да веруваш, знаејќи дека нема да те осудува и она што е кажано да остане меѓу нас двајцата. И ти… Почна да го креваш оклопот што го имаше поставено околу себе. Искрено се плашев што ќе видам, што ќе откријам под него… Но, вистината беше друга… Со љубов, Мишима #Мишима #инстаграмџии

Автор:
Опубликовано: 24.12.2017 в 17:05:46
Лайков: 5

Тотален крш 3 часот наутро. Ѕуење во ушите. Заматен поглед. Мокри образи. Се чувствувам толку осамено. Отфрлено. Лежам во креветот. Се чувствувам толку беживотно. Го слушам само своето успорено дишење и срцебиење после плачењето, придушено од перницата. Посакувам да го извадам срцево од градиве и да го спалам. Никогаш повеќе да не чувствувам. Можеби така ќе биде полесно. Мислите не ми дозволуваат да заспијам. Се прашувам каде грешам... Како очекувам некој да ме сака кога сум целосен крш? Што ако сум заборавила како е да бидеш сакан? Што ако со сакањето на погрешните оставав делови од себе, за на крај да остане само еден крш од мене, обичен шут? Ме оставале да си заминат без збогум. Ладно. Да исчезнат без збор. Пуф. Без никакви објаснувања. Идеа на линија на послаб отпор. Ме оставале на цедило и размислување каде си згрешил. Ме јадело од внатре. Не се ни труделе да укажат на проблемот во односот, за да се знае дали може да се промени, реши или секој да замине по свој пат. Станав странец со луѓе со кои се будев, си смеев, правев будалштини, правев планови за иднината... Со постапката ме срушија и не се ни свртија за да видат дали има последици. Тешкото е тоа што потрошив време и љубов во тие врски, за на крај да ме остават како партал. И да исчезнат како духови. Со прекрасни спомени... И на крај... Што ако е потребно некој да ме научи повторно да сакам? Потребен ми е некој да ме крене и гушне кога плачем на полноќ во бањата. Потребен ми е некој за повторно да ги составам искршените делови од себе. После толку бури да ме научи повторно да се сакам себеси. Со љубов, Мишима #Мишима #инстаграмџии #љубов #новпочеток #thelettersfrommishima #mishima #love #newbeginnings

Автор:
Опубликовано: 19.12.2017 в 13:31:03
Лайков: 23

Знаете ли? Mishima Zaibatsu😎 Джинпачи основатель Мишим. Хэйхачи сын Джинпачи, Казуя сын Хэйхачи и Джин правнук Джинпачи✊✊✊ #Мишима #Давнохотелузнать #Олохуларытар

Автор:
Опубликовано: 15.12.2017 в 14:13:37
Лайков: 82

И если спросите, кого я люблю, то без промедлений отвечу, что корлеву своих грёз и Жеку! .....И баксайдноузблант. Ё #Мишима



Хэштеги похожие на #Мишима.


ТОП 100 хэштегов Инстаграма